Өөрийгөө санах бүрдээ нэг зүйл чихэнд минь зөөлөнөөр шивнэдэг. Тэр бол миний гэх бүх зүйлс аажим аажимаар үл үзэгдэх шиг болж байгаа тэр бүх зүйлс гэхээр аймшигтай санагдаж байна. Өглөө өөрийгөө хамгийн түрүүнд бодож сэрэхдээ энэ өдрүүдэд би олон зүйлсийг боломжгүй болгох биш боломж бүрийг харахыг хүсэх сэтгэлийг уг минь намайг хөтлөх шиг болсон. Агаар хэрэгтэй байгаа үед тэр алга болчихдог тэгээд аажим аажимаар тэр над дээр ирэх биш би түүнийг ир гэж анхааруулдаг. Учир нь тэр миний биеийн хэсэг, хэсэг бүрийн минь итгэл. Тиймээс харамсалтай санагдахгүй байгаа зүйлсийг би харамсал болгохгүйгээр өнгөрөөх болно. Амлалт бол зөвхөн өөртөө зориулсан үгс байдгийн адил, амралт мөн өөртөө биш биедээ зориулсан амлалт харин амьсгал бол би өөрөө, агаар бүрийн хэсэг надтай хамт...би амьсгалахыг хүсч байгаа ч агааргүйдэж байхад яах билээ.
0 件のコメント:
コメントを投稿