Амьсгал минь алга болох гээд байна

Өөрийгөө санах бүрдээ нэг зүйл чихэнд минь зөөлөнөөр шивнэдэг. Тэр бол миний гэх бүх зүйлс аажим аажимаар үл үзэгдэх шиг болж байгаа тэр бүх зүйлс гэхээр аймшигтай санагдаж байна. Өглөө өөрийгөө хамгийн түрүүнд бодож сэрэхдээ энэ өдрүүдэд би олон зүйлсийг боломжгүй болгох биш боломж бүрийг харахыг хүсэх сэтгэлийг уг минь намайг хөтлөх шиг болсон. Агаар хэрэгтэй байгаа үед тэр алга болчихдог тэгээд аажим аажимаар тэр над дээр ирэх биш би түүнийг ир гэж анхааруулдаг. Учир нь тэр миний биеийн хэсэг, хэсэг бүрийн минь итгэл. Тиймээс харамсалтай санагдахгүй байгаа зүйлсийг би харамсал болгохгүйгээр өнгөрөөх болно. Амлалт бол зөвхөн өөртөө зориулсан үгс байдгийн адил, амралт мөн өөртөө биш биедээ зориулсан амлалт харин амьсгал бол би өөрөө, агаар бүрийн хэсэг надтай хамт...би амьсгалахыг хүсч байгаа ч агааргүйдэж байхад яах билээ.

Зүрхгүй

Үнсэхэд сэтгэл хөдлөхгүй байж
Үнсэлцэхэд сэтгэл татагдахгүй байж
Тэврэхэд сэтгэл дулаацахгүй байж
Тэврэлцэхэд сэтгэл халууцахгүй байж
Ярихад сэтгэл догдлохгүй байж
Ярилцахад сэтгэл догдлуулахгүй байж байхад


Яаж ч байсан хайрлаж чадахгүй байхад
Яагаад дэргэдээ тогтоох гээд байгаа юм бэ
Яагаад гэж асууж байхад хариулахгүй байгааг чинь 
Ямар ч хамаагүй би баймаар байна гэж
Ялдамхан байдлаар ойлгох нь надад дээр үү


Яагаад миний сэтгэл уйлахгүй байнаа
Яагаад сэтгэл минь хүндүүрлэхгүй байнаа
Би эсвэл зүрхгүй болчихоод
Битүүхэндээ тарчилж байгаа хүн үү
Бусдыг хүн гэж хүлээн зөвшөөрөхгүй 
Балмад нэгэн би гэж үү

Яагаад ийм байна гэж

Сэтгэл....би их уйлсан....яагаад ийм юм байх ёстой гэж...энэ бол бодит зүйлс шүү дээ

Нэгэн гэр бүл амьдардаг байжээ. Тэд жаргалтай байлаа. Гэхдээ нөхөр нь тийм ч сайн хүн байсангүй, учир нь тэр эхнэртээ гар хүрдэг байсан юм. Эхнэр нь жирэмсэн байхад хүртэл түүнийг зоддог байлаа.Эхнэр үүнийг тэвчсэн харин нэг өдөр нөхөр нь түүнийг зодоход тэр хүүхдээ хамгаалж үлдэх гээд нөхөрөө түлхтэл нөхөр нь тэр доороо өнгөрчихсөн юм. Энэ явдал түүнийг шоронд хөтөлсөн. Гэхдээ энэ хэний ч санаад орохгүй зүйл, энэ бол өөрөө амьдралын нэг хэсэг дүр зураг...Тэр эмэгтэй өөрийн хүүхдээ шоронд гаргасан юм, үнэхээр хөөрхөн хүү мэндэлсэн. Учир нь ээж түүнийг амьд байлгах гэж аавыг нь санаандгүй түлхээд амийг нь хөнөөсөн юм. Энэ явдлыг би үзээд уйлсан, дэндүү ихээр уйлсан, яаж ийм юм байж болно гэж, би лав зөвшөөрөхгүй, гэхдээ юу гээч энэ бол болоод өнгөрсөн юм...Энэ бүгдэд хариу байгаа болов уу, энэ цааш үргэлжилэх болов уу, чөтгөр аваасай энэ бүхнийг...

Хэрвээ намайг өвтгөвөл

Хэцүү зүйлс гэх юу болох, сэтгэл өвдөнө гэж юу болох, гомдол яагаад бий болдог үнэхээр тэгэж бие биедээ хайртай дуртай л юм бол яагаад бие биеээ ингэж зовоодог  гээд энэ бүгдийг би ойлгохгүй байна.Үхэл гэж юуг хэлдэг юм бэ, магадгүй чи үнэхээр муу хүн байсан ч уйлдаг, инээдэг бас баярлаж гунидаг шүү дээ. Хэрвээ чамд хэцүү байвал хэн нэгний мөрийг түшээд уйл, тэгээд нулимс урсана, бас дахин дахин урсах болно.Би юу хийж чадах эсэхээ мэдэхгүй байна, надад бас юу тохиолдохыг ч мэдэхгүй байна. Гэхдээ би өдөр бүрийг баяр хөөрөөр дүүрэн өнгөрүүлэхийг хичээдэг, уйлмаар байсан ч инээж, дотроо уйлна гэдэг ямар хэцүү болохыг мэдэх юмуу, үнэхээр хэцүү. Нүднээс минь өнөөдөр нулимс урслаа, яагаад ингэж их урсаад байгааг нь мэдэхгүй байна. Гэхдээ дэндүү их нулимс байх юм.Зогсохгүй байна, одоо яах уу...мэдэх юм алга надад...Нулимс ямар амттай байдгийг одоо л мэдрээд байх юм, зогсохгүй байна. Сэтгэл минь дэндүү шаналж байхад намайг яа гэснийг мэдэх юм алга. Яагаад ч юм бэ ойрд ингэж их уйлаагүй юм байн. Гэхдээ хэцүү байсан зүйлс нулимстай минь хамт алга болсонд баяртай байна.Гэхдээ мэдэхгүй байнаа, мнгэж их шаналсан байснаа, мэдсэнгүй тэгээд яагаад ингэж их юм болоо....Хэзээ ч битгий хэзээ ч гэж хэлж бай, учир нь энэ бүхэн хэзээ нээн цагт ирэх болохоор...

Үгүйлээд л байна.

Санахгүй гэж бодож байсан ч санаад, үгүйээ дэндүү ихээр санаад байна. Гэхдээ би үүнийгээ хэлж чадахгүй, яагаад гэвэл тэр сонсохыг хүсэхгүй байгаа. Бүх зүйл болоод өнгөрсөн гэж бодож байсан ч надад яагаад ийм хатуу хандаж байгааг нь асуух юмсан. Одоо болтол ганцаараа байгааг минь мэдэх болов уу, зөвхөн түүнийг л хүлээж байгааг минь мэдэх болов уу, үгүй мэдэхгүй байх. Юу ч санахгүй байна, дэндүү гунигтай байгаа болохоор санахыг хүсэхгүй зүйл их байна. Дахин хайрлаж чадна гэж бодохгүй байна, харин зүгээр л бие маань амьд байгаа юм шиг байна. Сэтгэл минь аль хэдийнээ үхэж, оршуулагдсан байхад энэ бие маань ингээд яваад л байдаг сонин юм шүү. ГУнигтай ч юм шиг, эсвэл өрөвдөлтэй ч юм шиг.Алхаж байхдаа нэг зүйлийг ажсан минь хүмүүсийн байдал, тэд дэндүү хар бас бараан өнгөтэй. Харин би хэлэхийг хүсэхгүй байна, учир нь тэднээс ямар ч гэрэл цацардаггүй юм. Утгатай байна гэдэг утгагүй байхын эхлэл, харин уйтгартай байна гэдэг юуны эхлэл юм бол. Магадгүй энэ бүгдээс хэн нэгнийг дэндүү их санасан үнэр ханхалж байна гэж бодож байгаа бол үгүй юм шүү дээ, энэ бол хөгжим. Би хөгжимд хайртай. Харин түүнийг дуугарахгүй бас чимээгүй болох үед миний зүрх зогсох шиг болдог юм. Амьсгал минь түгжигдэж, хуруу минь мэдээгүй болж, нүд минь юм харахаа больдог. Тэгээд түүнийг сонсохоор л  би дахин зүрхээ олдог. Би хөгжим гэж төгөлдөр хуурыг хэлж байна, би хайртай дэндүү их хайртай бас үгүйлдэг. Харин дараа нь санадаг.

Урьдын адил байна

Энгийн мөртлөө нэг л хүйтэн төрх над руу хараад байна. Магадгүй энэ юу болох эсэхийг би мэдэхгүй байгаа нь намайг айлгаж байгаа юм. Утгагүй зүйлс надтай хамт байхад би дуртай харин энэ бүгд хэзээ надаас холдох эсэхийг мэдэхгүй байна. Нэг л өдөр амьсгал минь өөр, гар минь өөр, бүх зүйлс өөр байгаа юм шиг санагдаж байгаад би өөртөө ч итгэхгүй байна. 

Утгатай байна гэж юу болох, утгаа алдах нь бас юу болохыг би мэдэхгүй байна. 

Ганцаараа байхад муу юм юу байгаан, харин ч өөрөө өөрөөийгөө ойлгох болно шүү дээ. 

Цаг хугацаа дэндүү хурдан бас дэндүү удаан байхад хурдан удааны талаар ярилцах нь тийм ч сайхан санаа биш байна.Хугацаатай байна гэж тэгээд юуг хэлээд байгааг мэдэх юм алга. Магадгүй цаг хугацааг авч явдаг эсвэл хугацаа цагтай байдаг байх л даа. 

Халуун байх нь ямар ч утгагүй харин хүйтэн байх нь илүү дээр. 

Урьдын адил утгагүй бас урьдын адил санаагүй бодолгүй. Хуурамч биш гэж үү, харин ч дэндүү хуурамч байна.

Бичих нь өөрөө хөгжим харин хөгжимийг би тоглодог. Хөгжим бид хоёр нөхөрлөөд удаж байна, харин хэн нь түрүүлж дуусах бол.

Дэндүү ихээр залхаж байна....

Яагаад ийм байдаг байнаа, дэндүү залхамаар, бас ядаргаатай. Уйлмааргүй байна, одоо хангалттай. Үнэхээр хуурамч байсныг нь бодохоор уур хүрээд байна, гэхдээ хүн шүү дээ, зүгээр л хүн....Олон зүйл хэлэхгүйгээр нэг л зүйлийг сонсоё гэсэн ч сонсохгүй бололтой. Одоо хангалттай гэж бодож байна.Тийм болохоор зүгээр орхи, яагаад гэвэл надад одоо сонирхолтой биш байна. Гэхдээ энэ бүгдийн эцэст чи эхэлсэн гэдгээ мартаж болохгүй. Дэндүү утгаа алдсан харилцаа, бас ямар ч хэрэггүй байсан харилцаа, хайран илчилсэн сэтгэл...гэхдээ би үнэнч бас шудрага байснаа хэлмээр байна. 

Намайг дэндүү их туршсан, одоо болно...

Би хүн, харин одоо залхсан хүн болж хувираад байна...

Учир нь чи дэндүү гунигтай бас дэндүү нэгэн хэвийн

Харин би бол тэс ондоо хүн

Үнэнээ хэлэхэд ийм л байна

Тиймээс............цэг тэгээд боллоо. Өөр зүйлгүй...

Дөнгөлт

Хараал ид гэж, дөнгүүлчихдэг байна. шүү. Ичсэндээ нүүрээ нууж байна, хууртах гэдэг ямар балай зүйл вэ, яг л амиа хорлох оролдлого хийж байгаа юм шиг...
Тэр надад анх ингэж ярьж байсан юм.Харин одооо өөрөө хүн дөнгөөд явж байдаг.Энэ царайны цаана юу нуугдаж байгааг хэн ч гадардархгүй дээ, гэхдээ дөнгүүлсний дараа нь ямар гэдгийг мэдэх байх.Инээд хүрч байна.

Чамайг бодож байхдаа би...

Аз жаргалгүй байх мөчүүд
Алсаар намайг шунан тачаах юм
Аюулын харанга дэгдэх тэр зүрхийг
Амаргүй аниргүй орхих юм

Шууд хэлчих гэхээр чи
Шуналтайгаар өөр зүг рүү ширтэх юм
Шанлаж байх үеийг минь чи хараагүй ч
Шаварт суусан юм шиг бүх биеэр
Шүүс, шүүрс урсахаа больчихлоо




Нэг зүйл хэлье
Чамайг санаж үхэхнээ
Харин нэг өдөр
Алгуураар алс хөдлөхнээ...

Үнэнч үлдмээр байна гэвч...

Хуураагүй бол үнэнч хэвээр байх байсан

Худал хэлээгүй бол яриаг чинь сонсох хэвээр байсан

Хараал хэлээгүй бол хайртай гэж бодох байсан

Хамаагүй аашлаагүй бол одоо ч гэсэн хамтдаа байх байсан

Санаж байна гэсэн билүү

Салахгүй гэсэн билүү

Санаандгүй тааралдсан гэлүү

Санасан , дахин дахин санасан гэлүү

Итгэхгүй байна

Итгэмээргүй байна

Итгэл алдарчихсан байхад

Эргээд ирэхийг бүү оролд

Ингээд л дуусга

Баяртай бас үүрд гэж хэлмээр болчихлоо

Хуурамч бүгд

Сонсмооргүй байхад сонс гэх, хармааргүй байхад хар гэх, үнэртмээргүй байхад үнэрт гэх, харин энэ бүгдийн хиймээр байх тэр л үед хуурамч байх тэр л инээмсэглэл... инээд  хүрчихлээ, бас харвал нэг л зүйл харна, үнэртвэл нэг л юм үнэртэнэ, баяртай гэж хэлж байгааг минь харахгүй бол нэгийгээ надад өг, харин дараа нь харамсахгүй бол хоёуланг нь ч болно. Хэтэрхий оройтсон байхгүй бол харин би хүлээх болно.Тэгээд тамд хамт очъё харин тэр үед намайг харж, бас мэдрэхийг оролдно биз...

Бас л гуниг...

Бас л шархалсан, мөн л шаналж байна. Бүгдийг мартах гэсэн ч нэг л зүйл мартагдахгүй байна. Зүрх минь гунигаар дүүрч, зурвас минь харуулсаар төгсч, зүгээр л орхино гэж бодсон ч чадахгүй байгаа өөртөө гуниж байна.

Үнэн гэж хэлэх бүрд худлаа болж, худлаа гэж хэлэх бүрд худал болж

Харцаа нууя гэсэн ч чадахаа больж

Хайрлахгүй гэж хичээх бүрд шаналах болж

Хамаагүй энэ үгийг хэлэмээргүй байна

Хааяа ч гэсэн мартмаар байна

Хатуу үг шүү энэ үг

Хамгийн гол нь нандигнах хэрэгтэй гэсэн, харин нандигнах бүрд, харамлах бүрд шарх авсан хэвээр байхад, гуниг дахин амилах юм...даа....

Баяртай

Баяртай гэж хэлэхийг хүсээгүй ч чи үүнийг хэлүүлэхийг хүссэн, харин энэ үг надад ямар хэцүү байсныг надаас өөр хэн ч мэдэхгүй шүү дээ. Яаж ч нийлүүлэх гээд хийлэхгүй байхад би яахаа мэдэхгүй байна. Харин чамайг гэх зүйл устах тэр үед би ямар байхаа мэдэхгүй байна.

Үгүйлж байна гэж хэлж чадахгүй ч хайртай гэж хэлж чадахгүй ч нэг л зүйлийг мэдэж байна. Тэр бол бүх зүйлс дууссан шүү дээ.

Баяртай, тэгээд үүрд...

Яах ч аргагүй болсон

Энэ үед яахаа ч мэдэхгүй байна. Түүний гэх бүх зүйлс надаас холдчихоод байхад яах ёстой гэж...Үнэхээр цөхөрч байна, тэгээд яахаа мэдэхгүй болсондоо өөрийгөө гайхаж байна. Харин энэ бүх зүйлс дуусах үед би хаана байх эсэхээ мэдэхгүй байна. Түүний гэх бүх зүйлсийг өөртэй нь хамт булшилчихаад, одоо ганцаар цааш явах гэж үү. Би тэгэж чадахгүй  гэхээс айж байна, үгүйээ, би тийм зүйл хийхгүй. Яагаад гэвэл энэ дэндүү хэцүү юм бас тэгээд би тэсэхгүй байх... Саналаа гээд яах ёстой гэж, үгүйллээ гээд яах ёстой гэж, хармаар байгаа ч чадахгүй байхад одоо яа гэж... Чөтгөр ав гэж...нулимс гарч байна, зүрх хүчтэй цохилж байна...амьсгал давхцаж байна. Тэгээд тэнхэлгүй болж байна, өөрийгөө эсвэл түүнийг үзэн ядахгүй болохоор нэг л зүйлийг санасан хэвээр баймаар байна. Харин тэгээд юу байхыг тэр л мэдэх ёстой байдаг. Нүдэнд минь дахин харагдах хэрэггүй, байсан, байгаагүй хэцүү байхад...би тэнэг байсан гэдгээ мэдэх хүртлээ нэг л зүйлд сэтгэл хангалуун байсан...энэ бол чамайг намайг гэх сэтгэл байдаг гэдэгт...Уруудах эсвэл өгсөх эсэхээ мэдэхгүй ч, чамгүйгээр амьсгалж байгаагаа гайхаж байна. Харин амьсгал минь урьдийн адил байхаа больсон байна. Одоо санасан гэж хэлмээр байгаа ч чи сонсохгүй, уйлмаар байгаа ч нулимс минь гарахгүй байна, тэвэрмээр байгаа ч чи бас л байхгүй шүү дээ....Энэ бүгдийн дараа яах ёстой юм болоо....

Тэр үнэхээр хүүхэд шиг

Тэр зураг авах дуртай гэсэн, тэгээд бага зэрэг хэнэггүй. Тэр бас  дэндүү дураараа, тэгээд тамхи татдаг. Түүнээс сайн талыг нь олж харах гээд чадаагүй, харин ч сул тал их гарч ирээд байсан. Бид дөрвөн л удаа уулзалдсан, харин тэр их хөөрхөн нь гэнэн хүүхэд шиг бас бага зүйлд их баярлана. Түүний авсан энэ зураг надад таалагддаг юм. Тэгээд тэрийг бага зэрэг үгүйлдэг ч энэ бол зүгээр л завтай байхдаа боддог бодол маань...Хайр эсвэл дурлал биш болохоор би үүнд тийм ч их ач холбогдол өгөхгүй байна. Харин түүнд баяртай гэж хэлэхдээ бага зэрэг сандарч байсан ч энэ болох ёстой зүйл байсан. Би хэдийгээр хүнд өвчтэй ч түүнийг зовоохыг хүсээгүй болохоор түүнээс зайгаа барьсан. Харин ойрд тэр зүүдэнд орж ирэх болсон болохоор би айж байна.Өөрөөсөө бүр айж орхисон, тэгээд түүнтэй таарах бол би сайн гэдгээ хэлэх болно. Харин түүний надад сайн байсанд, надад сайн хандаж байсанд баярлаж байна. Би одоо яах уу,  уйлмаар байна. 

Яах ёстой юм бэ

Яагаад дандаа худлаа хэлээд байдаг юм бэ, яагаад дандаа хуураад байдаг юм бэ, би үнэхээр тэнэг юмаа, дандаа л хууртаж байдаг ч чамд дэндүү сайн болохоор, итгэж байгаа болохоор, дахин тэгэхгүй гэж боддог болохоор, хууртдаг байх, тиймүү....Өөрийгөө үзэн ядахыг хүсч байна. Гэхдээ чамайг мартаж чадахгүй гэдгийг минь санаж байгаарай.  Амьсгалж чадахгүй байхад амьсгал гэж хүчээр шахах юм, зүгээр л зүрх сэтгэл минь хөггүй болсон байна. Харин чи яаж байгаа юм бол доо... Би яах ёстой гэдгээ ч мэдэхгүй байхад, чи намайг гэлгүй харцаа өөр зүгт хандуулсан.Яах ёстойгоо ч мэдэхгүй байхад чи минь надаас явах гээд байдаг. Би одоо яах ёстой юм бэ, худлаа хэлэх хэрэггүй, нэг л зүйлийг харин би мэдэж байна хайртай болсоноо нуумааргүй байхад, чи минь хүлээн авахгүй байдаг. Би харин одоо яах учраа олохгүй байна, дахин шаналахыг хүсэхгүй байхад юм бүхэн чи болж харагдаад байхад би яах гэж...Санаад байхад намайг яа гэж, хэцүү байхад намайг яа гэж...одоо юу хийхээ мэдэхгүй нулимс минь хацарыг минь даган урсаж байхад би яана гэж. Хэлээд өгөөч, тэгээд санаж байна. Одоо яах ёстой юм бэ, би мэдэхгүй байна. Харин нэг л зүйлийг мэдэж байна, би чамд хайртай, бас үүрд хайрлах болно.